Expositie van No-Rush Collectief 

Schone Schijn

De kunstenaars van No-Rush – Marjolein Burbank, Flox den Hartog Jager, Mathilde 
Hemmes, Marijke Leertouwer en Fransje Smit exposeren van 1 mei tot en met 17 mei 2026 in het Vincentiuskerkje te Velp bij Grave. 

Deze expositie is dan te bezoeken op vrij-, zater- en zondagen en Hemelvaartsdag van 11.00 tot 17.00 uur. 

De kunstenaars van No-Rush werken vanuit verschillende disciplines met verrassende Mixed Media technieken en ongebruikelijke materialen. 
Zij willen een dialoog op gang brengen, niet alleen onderling, maar ook met de bezoekers, want in Schone Schijn is niets wat het lijkt. 


Onder de schoonheid broeien verhalen van verlies, verval, verdriet, gevaar, verzet, 
verleiding en verlangen. 
@no_rush_collectief 

Website: www.kunstinzicht.nl 

Flox den Hartog Jager Hoop

Marjolein Burbank (1957 Eindhoven)

Het combineren van collage en borduurwerk is altijd een delicate kwestie. Langzamerhand voel ik dat ik dit genuanceerde en subtiele spel onder de knie heb. Mijn universum? Tussen fantasie, feminisme en maatschappijkritiek speelt het met finesse, transparantie en poëzie. Ik onderzoek thema’s als feminisme, gender en discriminatie en voel me als een verhalenverteller die hedendaagse maatschappelijke kwesties aankaart. 
@marjoleinburbank   

Website: www.marjoleinburbank.weebly.com 

Flox den Hartog Jager Hoop

Flox den Hartog Jager (1954, Amsterdam)

Hoewel ik als kind altijd zei, dat ik liever edelsmid wilde worden dan dat ik ging studeren, liep het anders. Achtereenvolgens studeerde ik bibliotheekwetenschappen, filosofie en geschiedenis en werkte als informatiemanager in het bedrijfsleven. Ik begon met quilten toen ik de lapjes erfde van mijn schoonmoeder, een echte lappenvrouw. Textiel bleek een goed alternatief voor de sieraden die ik ooit dacht te gaan maken. Toen mijn kinderen gingen studeren kreeg ik tijd om mijn creatieve kant verder te ontwikkelen en volgde ik een groot aantal masterclasses en workshops. Sindsdien heb ik mijn werk geëxposeerd tijdens vele nationale en internationale tentoonstellingen. Sinds kort volg ik lessen edelsmeden en realiseer ik mijn jeugddroom alsnog.  

Ik ben steeds op zoek naar verhalen in mijn werk. Inspiratiebron is het menselijk leven en mythen, legenden, verhalen en symbolen, die het leven duiden, ook al is het maar met een knipoog.  

De laatste paar jaar ben ik geboeid door verhalen over het einde van de geschiedenis, zoals verteld in de Apocalyps. De overeenkomst met de huidige tijd is overduidelijk.  

@floxdenhartogjager

Website: www.floxdenhartogjager.nl  

Mathilde Hemmes (1961, 's-Hertogenbosch)

Tot mijn 40e werkte ik als verloskundige. Ik maakte veel geboortes mee, maar werd ook regelmatig geconfronteerd met de dood.  Nadat ik met de verloskunde stopte ging ik van 2001-2005 naar kunstacademie Minerva in Groningen. Met mijn eindexamenwerk, waaronder een ‘Babyjasje van kuikentjesbont’ en de video ‘Stuiterkuikens’, won ik de Klaas Dijkstra academieprijs voor autonoom beeldende kunst. Mijn fascinatie als kunstenares met seks, geboorte en dood heeft niet alleen betrekking op mijn ervaringen in de verloskunde maar ook op mijn eigen leven. Zo werd bijvoorbeeld de video ‘In de val’ metafoor voor mijn eigen situatie toen ikzelf ernstig ziek werd.  

In mijn huidige werk, meest met textiel, zien we in de Limoeren behalve verwijzingen naar ziekte en dood ook geboorte weer als thema, nu vanuit mijn rol als oma. 

@mathildehemmes

Website: www.mathildehemmes.nl 

Marijke Leertouwer (1962, Hanau am Main)

In 1986 studeerde ik af aan de Willem de Kooning Academie, richting tekenen/schilderen. Assemblagekunst lag toen nog niet in mijn vizier. Het verzamelen van mooie materialen was al wel een passie. Zijden stoffen, oude bedrukte vellen papier en ander moois. Uiteindelijk moest er toch meer mee gedaan worden dan er alleen maar naar kijken.  

De geleidelijk aan ontstane assemblages bestaan uit zogenaamde ‘objets trouvés’. Uit kleine of grote objecten samengestelde composities, vol van vervlogen herinneringen. Favoriet materiaal zijn fragmenten van oude klederdracht, doosjes, houtsnijwerk en religieuze objectjes. Liefst met sporen van een vorige gebruiker. Door het gebruik van oude materialen wordt de verhalende kracht versterkt. Elk krasje, vlekje en elke imperfectie vertelt immers een verhaal. Het is aan de toeschouwer om alle deeltjes tot één geheel te vormen en het individuele verhaal te ervaren. De assemblages dragen een mysterie met zich mee en achter elke toeschouwer schuilt een andere vertelling.   

@marijkeleertouwer 

Website: www.marijkeleertouwer.com 

Fransje Smit (1955, Amsterdam)

Beeldend kunstenaar in 3D en 2D, mixed media en textiel en docent beeldende vorming. 

Na mijn studie aan de AIVE en de Rietveldacademie in Amsterdam heb ik jarenlang als freelance ontwerpster gewerkt voor de grote tijdschriften op het gebied van babymode, kinderspeelgoed, interieur en kostuums voor theater. Daarnaast heb ik kinderboeken geïllustreerd. 

In samenwerking met mensen met dementie, schoolkinderen en volwassenen organiseerde ik verschillende community art projecten in Wageningen. 

Als autonoom kunstenaar heb ik de volgende waarden hoog in mijn vaandel staan: dingen zien zoals ze zijn, kwetsbaar en chaotisch, versleten en vergankelijk, imperfect en uniek, levend en dood. 

Ik gebruik hiervoor natuurlijke materialen als wol en zijde, in combinatie met weggegooide ‘thingies” uit mijn omgeving. In de kleur wit, die zovele schakeringen heeft, als symbool voor zowel begin als einde, de kwetsbaarheid van het pasgeborene en het tere van versleten. Ik bouw intuïtief tot het klopt, beweegt tussen intentie en toeval, tussen loslaten en controle. Alles met de hand in allerlei basale technieken. No rush. 

@fransjesmit 

Website: www.fransjesmit.nl